Stosowanie metody Cornella
Stosowanie metody Cornella. Praktyczne kroki, przykłady i szablon do ponownego wykorzystania.
Cornell zapisuje oddzielne wskazówki, szczegółowe notatki i podsumowanie, dzięki czemu jedna strona umożliwia zarówno nagrywanie, jak i wyszukiwanie. Format jest użyteczny tylko wtedy, gdy do niego wrócisz: zakrywanie notatek i odpowiadanie na wskazówki zamienia pisemny zapis w czynność studyjną.
Wybierz temat
Użyj konkretnego tematu w pierwszym wierszu. Dołącz do swoich notatek źródło lub datę wykładu, aby ułatwić późniejszą weryfikację. Unikaj łączenia całego kursu w jedną ogromną stronę.
Wybierz temat na tyle wąski, aby wskazówki na jednej stronie dotyczyły tego samego wyjaśnienia. „Transport membranowy z wykładu trzeciego” jest łatwiejszy do opanowania niż „biologia”. Umieść datę wykładu i odnośnik do źródła w notatkach, aby móc odróżnić przykład z zajęć od twierdzenia z podręcznika. Jeśli wykład przejdzie na nowy mechanizm, zamiast wciskać każdy szczegół na oryginalną stronę, rozpocznij inny temat. Zdecyduj, co strona ma wspierać: zrozumienie argumentu, przypomnienie procesu lub przygotowanie do dyskusji. Cel ten pomaga później wybrać przydatne wskazówki. Tytuł powinien umożliwiać identyfikację strony oddzielonej od sąsiadujących notatek, ponieważ wyeksportowane arkusze mogą być drukowane lub przechowywane pojedynczo.
Uchwyć główne idee
Jeśli to możliwe, napisz własnymi słowami notatki w prawej kolumnie. Dokładnie zachowuj definicje, założenia i przykłady. Zaznacz niepewne stwierdzenia, zamiast po cichu przekształcać je w pewne fakty.
Podczas wykładu przedkładaj strukturę objaśnień nad doskonałe zdania. Zapisz główne roszczenie, jego warunki, reprezentatywny przykład i wszelkie kroki, których nie wykonałeś. Użyj spójnego znacznika niepewności, np. „zweryfikuj”, aby pośpieszne przypuszczenie nie stało się pozornie ustalonym faktem. Zachowaj dokładne sformułowanie, jeśli wymaga tego definicja lub cytat, i dodaj odniesienie do źródła. W przypadku zwykłych wyjaśnień parafrazuj tylko wtedy, gdy możesz zachować znaczenie. Jeśli instruktor porusza się szybko, zostaw miejsce na dokończenie później, zamiast wymyślać brakujące połączenie. Przejrzyj surowe notatki, dopóki kontekst jest nadal dostępny, szczególnie tam, gdzie symbole, zaimki lub skróty byłyby niejasne dla osoby czytającej stronę tydzień później.
Napisz pytania pomocnicze
Po wykładzie zamień ważne pomysły na pytania, na które można odpowiedzieć z notatek. Wskazówka powinna wymagać znaczącej odpowiedzi, a nie tylko powtarzać nagłówek.
Zmień nagłówek taki jak „rozpowszechnianie” w pytanie wymagające zauważalnej odpowiedzi. „W jakim kierunku w tym modelu występuje dyfuzja netto?” jest bardziej przydatny niż „Dyfuzja?” ponieważ określa cel. Zachowaj niezbędne warunki we wskazówce, zamiast ukrywać je w odpowiedzi. Aby uzyskać argument, zapytaj, w jaki sposób dowód potwierdza twierdzenie; w przypadku procesu zapytaj, jakie zmiany zachodzą pomiędzy dwoma etapami. Unikaj traktowania każdej wskazówki jako szerokiego zaproszenia do odtworzenia całego akapitu. Jeśli wiersz wymaga kilku niezależnych odpowiedzi, podziel go. Przeczytaj każdą wskazówkę bez sąsiednich wierszy, aby sprawdzić, czy nadal ma ona sens, ponieważ otaczające nuty mogą przypadkowo dostarczyć kontekstu, którego później nie uda Ci się odzyskać niezależnie.
Wprowadź sparowane wiersze
Użyj Cue :: Notes dla każdego wiersza. Konstruktor utrzymuje związek między wskazówką a jej wyjaśnieniem. Podziel bardzo długi wiersz na mniejsze cele uczenia się przed eksportem do pliku PDF.
Użyj formatu sparowanych wierszy jako relacji, a nie tylko sztuczki z układem wizualnym. Wiersz może brzmieć: „Kierunek dyfuzji netto? :: Od wyższego do niższego stężenia w podanym modelu”. Staraj się, aby wskazówka była zwięzła, a notatka wystarczająco kompletna, aby ocenić odpowiedź. Jeśli wyjaśnienie wymaga przykładu i wyjątku, zastanów się, czy zasługują one na osobne wskazówki. Sprawdź wygenerowany tekst przed pobraniem pliku PDF, aby wykryć brakujące separatory lub długi fragment umieszczony w całości w niewłaściwej kolumnie. Trzymaj znaki separatora dosłownego poza zwykłą prozą, gdy mogłyby być interpretowane jako granice pola. Zapisz czytelną kopię wejściową, aby później móc wprowadzać zmiany w źródle, a nie rekonstruować na podstawie sformatowanej strony.
Utwórz podsumowanie
Zakończ podsumowaniem ::, a następnie krótką syntezą. Wyjaśnij główny związek, punkt pomocniczy i wszelkie nierozwiązane pytania. Kopiowanie pierwszego zdania każdego akapitu nie jest syntezą.
Podsumowanie napisz po przejrzeniu strony, a nie jako kolejne pospieszne ujęcie w trakcie wykładu. Użyj trzech zdań jako użytecznego ograniczenia: określ centralną relację, wyjaśnij mechanizm wspierający lub przykład i określ pozostałe pytanie lub granicę. W przypadku transportu membranowego podsumowanie może rozróżnić ruch w dół gradientu od procesu wymagającego wkładu energii, a następnie podać warunek, który należy jeszcze sprawdzić u źródła. Nie wprowadzaj bezpodstawnego twierdzenia tylko po to, aby podsumowanie brzmiało kompletnie. Porównaj każde zdanie z wierszami nad nim. Jeśli podsumowania nie można poprzeć tymi notatkami, dodaj brakujące dowody lub oznacz stwierdzenie jako wymagające sprawdzenia, zanim stanie się częścią materiału do nauki.
Poćwicz z zakrytymi notatkami
Spójrz tylko na kolumnę wskazówek i spróbuj odpowiedzieć. Odkryj notatki, aby sprawdzić wymagane elementy. Powtórz niejednoznaczne wskazówki, jeśli kilka odpowiedzi w miarę by pasowało.
Zakryj fizycznie kolumnę notatek lub wyświetl tylko wskazówki w oddzielnym widoku. Zanim zapoznasz się z wyjaśnieniem, spróbuj odpowiedzieć na głos lub na piśmie. Zdecyduj, które elementy mają znaczenie dla poprawności, w tym kierunek, warunki lub jednostki, aby ocena nie uległa zmianie po zobaczeniu odpowiedzi. Zamiast oznaczać cały temat jako nieco trudny, zapisz konkretne pominięcie. Jeśli wskazówka pozwala na kilka uzasadnionych reakcji, ulepsz ją, zamiast ciągle traktować niejednoznaczność jako porażkę. Po poprawieniu odpowiedzi wróć do niej później między innymi pytaniami, zamiast polegać tylko na natychmiastowym powtórzeniu. Układ Cornell obsługuje ten proces, ale nie wykonuje wyszukiwania ani nie diagnozuje błędu za Ciebie.
Eksportuj i sprawdzaj
Pobierz plik PDF i sprawdź podziały stron oraz tekst. Zachowaj zwykły tekst do edycji i ułatwienia dostępu. Plik PDF wykorzystuje standardową czcionkę i może odrzucać nieobsługiwane znaki matematyczne.
Otwórz pobrany plik i sprawdź pierwszy wiersz, najdłuższy wiersz i obszar podsumowania. Sprawdź, czy wiersz rozsądnie rozciąga się na strony i czy tekst jest wygodny przy zamierzonym rozmiarze papieru. Jeśli notacja matematyczna lub znak nie mogą zostać zakodowane przy użyciu czcionki PDF, zachowaj dokładne źródło tekstu i używaj obsługiwanej notacji tylko wtedy, gdy pozwala ona zachować znaczenie. Nie zastępuj symbolu naukowego o pozornie podobnym charakterze bez sprawdzenia interpretacji. Zachowaj wersję tekstową obok pliku PDF na potrzeby edycji, wyszukiwania i udostępniania z ułatwieniami dostępu. Pomyślne pobranie potwierdza, że plik został utworzony, natomiast wizualna i tekstowa ocena potwierdza, czy ten konkretny plik jest odpowiedni do zamierzonego zadania badawczego.
Wróć później
Zaplanuj kolejną próbę odzyskania po wstępnej ocenie. Użyj błędów, aby wybrać, co chcesz ponownie odwiedzić w źródle. Czysta strona Cornell jest przygotowaniem do nauki, a nie dowodem opanowania tematu.
Przy następnej recenzji zacznij od wskazówek, zanim ponownie przeczytasz stronę. Porównaj nową próbę z wcześniejszą notatką o błędzie i sprawdź, czy korekta trwała. Jeśli problem nadal występuje, wróć do odpowiedniego fragmentu źródłowego lub sprawdzonego przykładu i napraw leżące u jego podstaw wyjaśnienie. Dodaj zmienione pytanie aplikacyjne, gdy wskazówka faktyczna staje się łatwa, ale użycie koncepcji pozostaje trudne. Zapewnij możliwość śledzenia wersji, datując istotne zmiany lub zachowując poprzednie odniesienia do źródła. Wycofaj wiersze, które są przestarzałe, ale nie usuwaj przydatnego warunku wstępnego tylko dlatego, że wydaje się teraz znajomy. Strona powinna ewoluować wraz z Twoim zrozumieniem, pozostając jednocześnie na tyle mała, aby można było jej używać do powtarzających się, ukierunkowanych prób.
Szablon planowania do kopiowania
Temat: Korzystanie z systemu notatek Cornell Źródło i data: Co muszę przypomnieć lub zrobić: Pierwsza próba bez notatek: Błąd lub niepewność: Źródło sprostowania i wsparcia: Następna recenzja lub działanie: Przykład wejścia dla narzędzia do tworzenia notatek Cornell: Biologia komórki Co robią mitochondria? :: Wytwarza ATP poprzez oddychanie komórkowe. Podsumowanie :: Ogniwa przekształcają energię w użyteczną formę.
Najczęstsze pytania
Kiedy powinienem napisać kolumnę cue?
Szkic wskazówek po sprawdzeniu głównych nut. Zamień nagłówki w pytania, na które można odpowiedzieć za pomocą przypisów, a następnie zrewiduj wskazówki, które są zbyt ogólne lub ujawnij własne odpowiedzi.
Co należy do podsumowania?
Zapisz własnymi słowami główne zależności i najważniejszą pozostałą niepewność. Podsumowanie powinno łączyć notatki, a nie powtarzać każde zdanie z kolumny głównej.