Przygotowywanie arkuszy powtórkowych

Wyjaśnij cel

Zdecyduj, czy arkusz ma służyć przygotowaniu, czy jest dozwolony w trakcie egzaminu. Jeśli jest to dozwolone w ocenie, należy dokładnie przestrzegać oficjalnych zasad dotyczących rozmiaru, treści i formatowania.

Zapisz zamierzone zastosowanie na górze roboczej wersji roboczej. Arkusz przygotowawczy może zawierać podpowiedzi, przykłady i przypomnienia wybrane do nauki, natomiast arkusz dopuszczony podczas egzaminu musi spełniać dokładne instrukcje oceniania. Sprawdź dozwoloną liczbę stron, rozmiar papieru, boki, wymagania dotyczące pisma odręcznego lub drukowania oraz wszelkie ograniczenia dotyczące przykładów lub materiałów zewnętrznych za pośrednictwem oficjalnego źródła kursu. Nie wnioskuj o pozwoleniu z praktyki innej klasy. Zachowaj osobną wersję, jeśli chcesz uzyskać pełniejsze materiały przygotowawcze, niż pozwala na to egzamin. Zapobiega to pomyleniu przydatnego dokumentu badawczego z zatwierdzoną pomocą w ocenie. Jeśli reguła jest niejasna, rozwiąż tę kwestię, zanim poświęcisz czas na porządkowanie treści, które mogą wymagać usunięcia lub ponownego sformatowania.

Wybierz z dowodów

Przy wyborze treści wykorzystaj błędy praktyczne, efekty uczenia się i wskazówki dotyczące oceny. Nie przydzielaj miejsca wyłącznie według długości rozdziału lub tego, co jest najłatwiejsze do skopiowania.

Zacznij od dowodów z najnowszej praktyki, zamiast kopiować stronę ze spisem treści podręcznika. Wymień błędy, które wymagają zrozumienia lub ocen, wstępne fakty potrzebne do ich uniknięcia oraz efekty uczenia się, na które zwraca uwagę ocena. Daj miejsce powtarzającemu się błędowi w wyborze metody, nawet jeśli odpowiedni rozdział jest krótki. I odwrotnie, obszerny rozdział, z którym już sobie poradzisz, może wymagać jedynie krótkiego przypomnienia. Zachowaj odniesienie do źródła w edytowalnym wzorcu, aby można było sprawdzić każde skompresowane roszczenie. Unikaj dodawania materiału wyłącznie dlatego, że jest łatwy w montażu lub robi wrażenie wizualnie. Arkusz powtórkowy powinien wspierać pracę, którą musisz wykonać, a jego wybór powinien ulec zmianie, gdy nowa próba ćwiczenia ujawni bardziej znaczącą lukę.

Organizuj według zadań

Grupuj formuły, porównania, procesy lub struktury argumentów w sposób pasujący do prawdopodobnych pytań. Jasne nagłówki skracają czas wyszukiwania i ujawniają brakujące obszary.

Wybierz nagłówki pasujące do decyzji, które spodziewasz się podjąć. Osoba ilościowa może użyć „wybierz model”, „sprawdź założenia”, „oblicz” i „interpretuj wynik”. Przedmiot humanistyczny może grupować struktury twierdzeń, typy dowodów i pytania porównawcze. W każdej sekcji uporządkuj powiązane pomysły, aby łatwo było zlokalizować następny krok. Używaj spójnych etykiet dla definicji, przykładów i wyjątków, zamiast miksować je bez sygnału. Przeczytaj arkusz z perspektywy konkretnego pytania praktycznego: od czego zacząłbyś i z czym byś się skonsultował w następnej kolejności? Jeśli odpowiedź wymaga przeskanowania każdej sekcji, przed zmniejszeniem tekstu przeorganizuj go. Zwarty dokument staje się użyteczny dzięki przewidywalnej strukturze, a nie tylko dzięki umieszczeniu dużej liczby słów na jednej stronie.

Zachowaj warunki

Zachowaj jednostki, założenia i wyjątki z odpowiednim wzorem lub twierdzeniem. Skrócone stwierdzenie, które nie jest już dokładne, jest kiepską pomocą naukową, niezależnie od tego, jak kompaktowe wygląda.

Obok formuły przechowuj zmienne, jednostki i warunki zastosowania. Jeśli skracasz warunek, upewnij się, że skrót ma jednoznaczne znaczenie, które będziesz mógł później zrekonstruować. W przypadku twierdzenia pojęciowego zachowaj kwalifikator, który zapobiega temu, aby stało się ono fałszywym stwierdzeniem uniwersalnym. Krótkie przypomnienie, takie jak „w ramach założeń modelu” może być zbyt niejasne, jeśli wybór właściwych założeń jest dokładnie tym, co sprawdza egzamin. Zapisz je wyraźnie, gdy mają znaczenie. Po zmianie układu sprawdzaj znaki, indeksy dolne i stałe numeryczne względem źródła, ponieważ kopiowanie i zastępowanie czcionek może wprowadzić subtelne błędy. Oszczędność kilku milimetrów nie jest przydatna, jeśli powstały arkusz zachęca do nieprawidłowych obliczeń lub eliminuje rozróżnienie wymagane w pytaniu.

Użyj przetworzonych fragmentów

Uwzględnij reprezentatywną konfigurację lub etap decyzyjny, a nie pełne rozwiązanie każdego problemu. Celem jest zapoznanie się z metodą i pozostawienie miejsca na samodzielne ćwiczenie jej stosowania.

Zamiast odtwarzać całe, długie rozwiązanie, wybierz opracowany fragment, który ujawnia decyzję lub przejście. Pokaż na przykład, jak sformułowanie problemu określa, która wielkość należy do równania, a następnie zostaw arytmetykę w praktyce. W przypadku eseju załącz zarys twierdzeń, dowodów i wyjaśnień z krótką ilustracją, zamiast zapamiętywać cały akapit odłączony od rzeczywistego monitu. Oznacz warunki przykładu, aby nie były stosowane bezkrytycznie. Przetestuj fragment pod kątem zmienionego pytania: czy pomaga to zidentyfikować metodę, czy też kusi Cię do skopiowania wzorca bez sprawdzania? W razie potrzeby zachowaj pełne rozwiązania w osobnym dokumencie. Arkusz powinien wskazywać na rozumowanie, pozostawiając jednocześnie wystarczająco dużo miejsca na inne istotne decyzje i rozróżnienia.

Połącz tekst i obrazy

Wyczyść notatki Markdown dla wzorca tekstu i przekonwertuj czytelne zdjęcia notatek, gdy ważne są diagramy. Zachowaj oryginały i sprawdź, czy połączone materiały pozostają czytelne przy zamierzonym rozmiarze wydruku.

Zachowaj wzorca tekstu dla definicji i notatek strukturalnych i używaj obrazów tylko wtedy, gdy zachowują informacje, których tekst nie przekazałby tak wyraźnie. Diagram z etykietą może uzasadniać jego przestrzeń; zdjęcie całej strony z drobnymi napisami często tego nie robi. Przytnij i zorientuj obrazy przed ich konwersją, a następnie sprawdź je w ostatecznym rozmiarze wydruku. Zachowaj oryginalne obrazy i edytowalny tekst, aby poprawki nie wymagały rekonstrukcji arkusza ze spłaszczonego eksportu. Jeśli używasz oddzielnych narzędzi Markdown i narzędzi do konwersji zdjęć do formatu PDF, pamiętaj, że każde z nich generuje własne dane wyjściowe; zaplanuj końcowy montaż w procesie, który faktycznie obsługuje potrzebną kombinację. Podaj opisy tekstowe najważniejszych relacji wizualnych, gdy arkusz będzie udostępniany czytelnikom potrzebującym innego formatu.

Test bez prześcieradła

Wypróbuj zestaw ćwiczeń mieszanych, a następnie zapoznaj się z arkuszem, aby zdiagnozować błędy. Jeśli znalezienie odpowiedzi wymaga długich poszukiwań, przeorganizuj się. Jeśli w arkuszu pominięto powtarzający się warunek wstępny, popraw go.

Spróbuj wykonać zestaw mieszany bez patrzenia najpierw na arkusz, a następnie użyj go do zdiagnozowania każdego błędu. Zwróć uwagę, czy nie było potrzebnych informacji, czy były one trudne do znalezienia lub czy zostały one źle zrozumiane. Te trzy wyniki wymagają różnych zmian: dodaj brakujący warunek wstępny, popraw organizację lub przećwicz rozumowanie. Po powtórzeniu spróbuj zadać nowe pytanie, zamiast powtarzać to, którego rozwiązanie właśnie przeczytałeś. Jeśli arkusz jest dopuszczony podczas egzaminu, przećwicz go także w przewidywanych ramach czasowych, aby sprawdzić, czy konsultacja pomaga, czy przeszkadza w pracy. Nie myl udanych poszukiwań z niezależnym mistrzostwem. Celem wersji próbnej jest odkrycie, w jaki sposób dokument wspiera wydajność i gdzie konieczna jest dodatkowa nauka.

Zablokuj wersję ostateczną

Zapisz datowaną kopię i sprawdź wydrukowany lub wyeksportowany wynik. Zamiast edytować, zostaw czas na wyszukiwanie i zastosowanie na ostatnią chwilę. Jeśli dostępność ma znaczenie, zachowaj zwykły tekst.

Zapisz ostateczną wersję z datą i otwórz wyeksportowany plik niezależnie od edytora. Sprawdź liczbę stron, marginesy, mały tekst, symbole i całą zawartość w pobliżu granic strony. W przypadku drukowania należy sprawdzić próbkę fizyczną w rzeczywistej skali, zamiast zakładać, że podgląd na ekranie odzwierciedla wynik. Trzymaj edytowalny wzorzec i czytelny tekst towarzyszący w przewidywalnym miejscu. Przestań wprowadzać kosmetyczne zmiany, gdy nie poprawiają już dokładności ani nawigacji, i wykorzystaj pozostały czas na przygotowanie do pobrania i zastosowania. Jeśli pojawi się błąd merytoryczny, popraw go i ponownie sprawdź dotknięty obszar przed wymianą ostatecznej kopii. Wersja zamrożona oznacza, że ​​wiesz, jakiego dokumentu zamierzasz użyć, a nie, że znany błąd powinien pozostać nieskorygowany ze względu na spójność.

Szablon planowania do kopiowania

Temat: Składanie arkuszy powtórek egzaminu
Źródło i data:
Co muszę przypomnieć lub zrobić:
Pierwsza próba bez notatek:
Błąd lub niepewność:
Źródło sprostowania i wsparcia:
Następna recenzja lub działanie:

Przykład wprowadzania zdjęć z notatek do formatu PDF:
1. Wybierz pliki źródłowe
2. Sprawdź zamówienie
3. Eksportuj i sprawdzaj

Najczęstsze pytania

Ile materiału powinno znaleźć się na jednym arkuszu recenzji?

Uwzględnij relacje, zasady podejmowania decyzji i nierozwiązane luki, do których faktycznie musisz wrócić. Zachowaj wystarczającą ilość białych znaków, aby je wyjaśnić; gęsto skopiowana strona jest trudna do samodzielnego odzyskania.

Jak sprawdzić, czy arkusz jest przydatny?

Ukryj odpowiedzi, spróbuj znaleźć reprezentatywny problem lub wyjaśnienie, a następnie użyj arkusza, aby zdiagnozować lukę. Sprawdź sekcje, które są trudne do zlokalizowania lub które pomijają niezbędny warunek.