Jak prowadzić dziennik błędów na podstawie próbnych egzaminów

Zapisz zauważalny błąd

Zapisz odnośnik do pytania i krok, w którym Twoja odpowiedź przestała odpowiadać zadaniu. Użyj konkretnego opisu, na przykład użyłem średnicy jako promienia, a nie jestem kiepski w geometrii. Pierwszy opis wskazuje coś, co możesz sprawdzić przy następnej próbie.

Oddziel brakujący fakt od błędnej metody, pomyłki arytmetycznej, błędnie odczytanej instrukcji lub niekompletnego wyjaśnienia. Kategorie te są etykietami roboczymi, a nie ustalonymi diagnozami. Jeżeli nie potrafisz wyjaśnić przyczyny, oznacz ją jako niepewną i poproś o wyjaśnienie, zanim napiszesz pewną korektę.

Trzymaj poprawkę powiązaną ze źródłem

Zapisz własnymi słowami poprawną zasadę i dodaj stronę, pytanie lub link źródłowy, który ją potwierdza. Jeśli schemat ocen podaje tylko ostateczną liczbę, skorzystaj z objaśnień do kursu, aby zrozumieć metodę. Nie wymyślaj rozumowań pośrednich, aby po prostu wypełnić dziennik.

Wytyczne EEF dotyczące informacji zwrotnych kładą nacisk na planowanie, w jaki sposób uczniowie będą korzystać z informacji zwrotnej. Dziennik błędów może wspierać tę akcję, gdy każdy wpis prowadzi do nowej próby. Format dziennika jest tutaj praktyczną sugestią, a nie twierdzeniem, że konkretny szablon został zweryfikowany eksperymentalnie.

Przeanalizuj mały przykład

Załóżmy, że okrąg ma średnicę 10 cm, a pytanie dotyczy pola. W odpowiedzi o powierzchni 100 π centymetrów kwadratowych przyjęto 10 jako promień. Korekta polega na określeniu promienia jako połowy średnicy: 5 cm. Pole wynosi zatem π ​​× 5² = 25π centymetrów kwadratowych.

Przydatny wpis mówi: Średnicę potraktowałem jako promień; oznaczyć podaną długość przed podstawieniem; obszar wykorzystuje promień do kwadratu. W pytaniu uzupełniającym można zastosować średnicę 14 cm. Jego promień wynosi 7 cm, a jego pole wynosi 49π centymetrów kwadratowych. Zmieniona wartość testuje korekcję wyraźniej niż kopiowanie oryginalnego wyniku.

Napisz wskazówkę sprawdzającą słabą decyzję

Utwórz krótkie pytanie, np. Co muszę sprawdzić przed użyciem danej długości okręgu we wzorze na pole powierzchni? Schowaj odpowiedź z pola widzenia. Wskazówka powinna dotyczyć brakującej decyzji, podczas gdy w pełni rozwiązany problem będzie dostępny w notatkach.

W przypadku eseju wskazówką może być pytanie, jakie dowody potwierdzają konkretne twierdzenie lub czego wymaga słowo rozkazujące. Unikaj przekształcania każdego akapitu w fiszkę. Niektóre słabości wymagają pełnego akapitu porównawczego lub wyjaśnienia w określonym czasie, dlatego należy uczynić to zadaniem uzupełniającym.

Spróbuj ponownie, gdy poprawka nie będzie już widoczna

Zamknij źródło i spróbuj zadać nowe pytanie, stosując tę ​​samą zasadę. Zapisz wynik i pozostałe trudności. Prawidłowe, natychmiastowe powtórzenie może pomóc w ustaleniu kroku, ale późniejsza niezależna próba daje inne informacje na temat tego, co możesz odzyskać.

Ustaw realistyczną datę recenzji i wróć do niewielkiej selekcji wpisów. Zachowaj nieudaną próbę oraz poprawkę, aby móc sprawdzić, czy ten sam błąd się powtórzy. Jeśli tak, zmień zadanie ćwiczeniowe lub wróć do wymagań wstępnych, zamiast po prostu dodawać kolejną kopię odpowiedzi.

Kłoda powinna być wystarczająco mała, aby można ją było wykorzystać

Po napisaniu pracy ustal priorytet powtarzającymi się błędami, lukami w wymaganiach wstępnych i błędami, które miały wpływ na znaczną część odpowiedzi. Zapisz drobne pojedyncze pomyłki, jeśli sugerują przydatną kontrolę, ale unikaj spędzania całej sesji na przepisywanie pracy.

Skorzystaj z poniższego szablonu w obszarze roboczym Notatki do studium lub w swoim własnym dokumencie. Narzędzie do tworzenia quizów może pomóc w tworzeniu podpowiedzi na podstawie zwięzłych notatek; sprawdź wygenerowane sformułowania i odpowiedzi przed ich użyciem. Wyeksportuj kopię zapasową po istotnych zmianach i zachowaj oryginalny materiał ćwiczeniowy do czasu zakończenia przeglądu.

Zachowaj oryginalną próbę obok wyjaśnienia

Dopracowana korekta może ukryć przyczynę niepowodzenia oryginalnej odpowiedzi. Zachowaj wystarczającą ilość danych z pierwszej próby, aby zobaczyć decyzję, która spowodowała problem. W obliczeniach może to być jedna wartość podstawiona lub brakująca jednostka. W przypadku eseju może to być zdanie przedstawiające twierdzenie bez dowodów. Nie musisz kopiować każdego wiersza, jeśli odniesienie do pytania i jeden krótki fragment identyfikują problem.

Użyj osobnych spacji na to, co napisałeś, co wyjaśnia źródło i co spróbujesz dalej. Dzięki temu poprawiona odpowiedź nie zostanie pomylona z odpowiedzią udzieloną niezależnie. Pracując z partnerem, porównaj rozumowanie, zanim podzielisz się modelową odpowiedzią. Jeśli informacja zwrotna zmieni Twoją interpretację pytania, wyraźnie odnotuj tę zmianę. Następnie dziennik zachowuje decyzję dotyczącą uczenia się, zamiast przedstawiać fałszywy obraz, w którym każda pierwotna próba była prawie poprawna.

Zamień komentarz do eseju w zauważalną wersję

Załóżmy, że informacja zwrotna mówi, że akapit opisuje dwa źródła, ale ich nie porównuje. Słaby wpis w dzienniku po prostu powtarza polecenie „Porównaj więcej”. Przydatny wpis identyfikuje brakujące działanie: podaj jeden wspólny problem, wyjaśnij dwa stanowiska w tej kwestii i poprzyj kontrast dowodami z każdego źródła. Zachowaj aktualne kryteria kursu obok wpisu, ponieważ zadania porównawcze różnią się w zależności od przedmiotu.

W celu dalszych działań napisz krótkie porównanie, korzystając z innej pary zatwierdzonych źródeł. Sprawdź, czy akapit wyraźnie ujawnia relację, zamiast umieszczać dwa podsumowania obok siebie. Jeśli brakuje dowodów, sprawdź tę część i określ, skąd pochodzą materiały pomocnicze. Ta kontynuacja jest zadaniem aplikacji, więc sama fiszka zawierająca definicję porównania nie wystarczy. Zapisz zarówno użyteczną wskazówkę, jak i praktykę na poziomie akapitu, która demonstruje daną umiejętność.

Przejrzyj wzorce w kilku dokumentach praktycznych

Po kilku artykułach pogrupuj wpisy według działań, których potrzebują. Kilka błędów jednostek może sugerować ostateczną kontrolę jednostek. Kilka nieudanych wyjaśnień może sugerować trudności w powiązaniu dowodów z twierdzeniem. Kilka pytań, których nie mogłeś rozpocząć, może ujawnić brakujący warunek wstępny. Skorzystaj z grupowania, aby zaplanować małe zadanie ćwiczeniowe, zachowując dostęp do każdego oryginalnego odniesienia do pytania.

Nie traktuj etykiet grupowych jako trwałych opisów swoich umiejętności. Sprawdź, czy wzorzec pozostał po ukierunkowanej praktyce i czy pojawia się w nowym kontekście. Temat, który uległ poprawie, może zostać usunięty z aktywnego dziennika, a nierozwiązane pytanie pozostanie widoczne. Przed oceną użyj dziennika, aby wybrać możliwy do zarządzania zestaw reprezentatywnych prób, zamiast biernie ponownie czytać każdą poprawkę. Następnie dodawaj tylko nowe dowody, które zmienią Twoje kolejne działanie. Dzięki temu zapis będzie przydatny w miarę postępów kursu.

Szablon planowania do kopiowania

Artykuł, data i pytanie:
Moja pierwotna odpowiedź:
Zauważalny błąd:
Prawdopodobna przyczyna lub niepewność:
Prawidłowa zasada moimi słowami:
Źródło pomocnicze lub wyjaśnienie:
Przypomnijmy:
Świeże pytanie praktyczne:
Data następnej próby:
Wynik bez notatek:
Następna akcja:

Najczęstsze pytania

Czy powinienem rejestrować każdy zgubiony znak?

Nadawaj priorytet wpisom prowadzącym do przydatnego działania: powtarzającym się błędom, ważnym wymaganiom wstępnym i źle zrozumianym instrukcjom. Krótszy dziennik, do którego będziesz wracać, jest bardziej przydatny niż pełny zapis, którego nigdy nie ćwiczysz.

Co się stanie, jeśli nie zgodzę się ze schematem ocen?

Zapisz niepewność i porównaj kryteria kursu ze swoim rozumowaniem. Zapytaj instruktora o konkretny krok. Zachowaj tymczasową notatkę, zamiast traktować niezweryfikowaną odpowiedź jako korektę.

Kiedy mogę przestać recenzować wpis?

Poszukaj niezależnego sukcesu w późniejszym, zmienionym zadaniu i tego, czy pomysł pozostaje istotny dla kursu. Archiwizuj rozwiązane wpisy, aby pozostały dostępne i nie zdominowały każdej sesji.